Einde weblog
Ik was al een tijdje niet meer actief op deze log.
Maar deze het besluit dat hij ook niet meer actief zal worden!
Voor de liefhebbers laat ik hem nog een tijdje staan!
Bye bye
Ik was al een tijdje niet meer actief op deze log.
Maar deze het besluit dat hij ook niet meer actief zal worden!
Voor de liefhebbers laat ik hem nog een tijdje staan!
Bye bye

Zo de vakantie is hier afgelopen maandag officieel begonnen. In ieder geval voor de jongste de oudste is al wat langer vrij.
Ook op mijn werk is de vakantieperiode begonnen en dat betekent dat ik de komende 2,5 week nog harder en meer moet werken dan normaal. Daarna breekt gelukkig mijn eigen vakantie aan.
De reis gaat ook dit keer naar Spanje en zeer waarschijnlijk naar dezelfde camping als vorig jaar, waar Sanne het heel goed naar haar zin had en die nu zeer vertrouwd is voor haar.
Na de vakantie gaat Sanne beginnen in haar nieuwe klas een bijzondere dit keer. Een die nog minder kinderen telt, maximaal 7. In deze klas is naast het gewone lesprogramma meer aandacht voor haar persoonlijke en sociale ontwikkeling. En door de kleine hoeveelheid leerlingen nog meer aandacht. We hopen dan ook dat dit jaar haar heel veel gaat brengen.
Daarnaast is ze sinds 2 weken begonnen met de leeskliniek en dat gaat gewoon door tijdens de vakantie. Ze zou na 3 jaar leesonderwijs een dle (didactische leeftijd) moeten hebben van 30 maanden, helaas komt ze niet verder dan 3 a 4 maanden. Dus daar is nog een hoop werk aan de winkel. We hebben zelf besloten de PGB ook aan te wenden voor wat meer 'alternatieve" methoden om de dyslexie in combi met ADHD en PDD aan te pakken. Meer nieuws daarover volgt waarschijnlijk na de vakantie.
Tot die tijd is deze weblog even met vakantie en zien we elkaar weer ergens in augustus. Voor iedereen een hele fijne vakantie en ik hoop op een goede en rustige vakantie met niet te veel structuurloze kinderen.
You don't need eyes to see
You need vision!
Door wat problemen kon ik niet in mijn beheerpagina komen. Eindelijk is het dan weer gelukt.
Er valt inmiddels genoeg te vertellen, maar ik zal proberen het zo kort mogelijk te houden.
Dyslexie-onderzoek:
Het resultaat is inmiddels al een tijdje binnen. Conclusie forse dyslexie. Nou dat kan er ook nog wel bij, mijn dochter is nu gewoon 3 dubbel getalenteerd niet waar.
Inmiddels hebben we een officiele dyslexieverklaring binnen en staat ze op de wachtlijst voor de leeskliniek. Wachttijd circa een half jaar. School is inmiddels begonnen met het uitvoeren van de aanbevelingen uit het rapport.
Volgend schoojaar:
De tijdelijke beschikking die Sanne had voor het SBO is gelukkig omgezet in een definitieve. De afgenomen testen waren gelukkig op een paar punten iets positiever t.o.v. vorig jaar. Hierbij is nog geen rekening gehouden met de dyslexie omdat toen nog niet bekend was. Conclusie is dat ze leerbaar is, maar het erg moeilijk is.
Volgend schooljaar gaat Sanne naar een speciale klas, met nog minder kinderen 7 a 8, waarbij naast het normale lesprogramma de persoonlijke ontwikkeling centraal staat. Persoonlijk ben ik daar erg blij mee. De 22ste hebben nog een rapportbespreking op school en dan komt het nog wel ter sprake.
Voor de rest gaat het lekker met ons en Sanne zit goed in haar vel. Ik inmiddels ook weer wat beter. Ik heb tegenwoordig een ADHD-coach en dat scheelt enorm.
PGB is toegekend, nu alleen het geld nog. TOG loopt nog, maar inmiddels huisbezoek gehad en ik hoop binnenkort de uitslag te krijgen.
We kregen van het weekend een uitnodiging voor 17 mei om de uitkomsten van het dyslexie onderzoek te bespreken. Dus nog even geduld.
Zijn de ribben van Sanne net genezen, valt ze afgelopen vrijdag weer een enorm gat in haar knie
The never ending story of een kleine brokkenpiloot
. Daardoor kon ze zaterdag niet hockeyen dat zal ons niet in dank zijn afgenomen, maar so be it. De opzegging aan het einde van het seizoen is gelukkig een feit. Na de meivakantie nog 2 wedstrijden en dan zit het er op.......pffff gelukkig maar.
Moeders heeft volgende week ook een paar vrije dagen (woensdag en 5 mei) en van het weekend Koninginnedag en weer wat klussen bij mijn vriendin
Scheelt heb een excuus om thuis niets te hoeven doen
. Ik heb besloten dat er toch maar weer een werkster moet komen hier in huis. Die hebben we ooit vanwege bezuinigingen de deur uitgedaan, maar ik red het gewoon niet. 30 uur in de week werken, gezin en alle activiteiten daardoor schiet het huishouden er het eerst bij in. Daarnaast wil ik meer tijd voor mezelf hebben en naast het huishouden blijft er nog genoeg over om te doen hier in huis.
Verder niets nieuws onder de horizon!
Allereerst iedereen bedankt voor de lieve en trouwe reacties.
Ik geef toe de klad zit er in! Dat heeft alles te maken met het feit dat alle spanning en vermoeidheid van de afgelopen jaren er nu een beetje uitkomt. M.a.w. ik ben gewoon moe. Daarnaast hebben we het prive ook erg druk, dus is deze weblog het eerste wat er bij in is geschoten.
Dus sorry, ik zal proberen een beetje meer te schrijven hier.
Wat is er de afgelopen tijd allemaal gebeurt.
Sanne
Sanne is inmiddels getest door WSNS, nadat daar wat consternatie is ontstaan over welke test. Zij wilde weer een WISCII test doen, maar die is vorig jaar juni voor het laatst afgenomen en dat is te kort om hem weer te herhalen. Dus is er een andere test afgenomen. Vraag me niet welke en de uitslagen ervan zijn nog niet bekend. Dus op naar de commissie die nu gaat beoordelen of ze haar definitieve beschikking krijgt. Wat ons vooral opvalt is dat ze veel beter in haar vel is gaan zitten sinds ze op de andere school zit en dat vertaald zich ook in haar gedrag thuis. Ze luistert beter en accepteert nu ook nee.
Daarnaast heeft inmiddels het dyslexie onderzoek plaatsgevonden en we wachten nog op de uitslag er van.
Onze klein brokkenpiloot is een aantal weken geleden ook nog eens flink gevallen op school. Uit een klimrek boven op haar rug en heeft daar een kneuzing bij de aanhechting van haar ribben aan over gehouden. Gelukkig is dat inmiddel behoorlijk genezen en doet ze eigenlijk alles weer. Op school waren ze er danig van geschrokken en heel bezorgd.
Mijzelf
Ik heb voor mijzelf en Sanne een PGB aangevraagd en wij beiden hebben een indicatie gekregen, dus nu nog de afhandeling door het Zorgkantoor.
Vorige week is er iemand bij mij thuis geweest die mij hopelijk gaat coachen en met haar heb ik wat dingen doorgenomen en afgesproken. Volgende week hebben wij weer een gesprek en gaan we concreet spijkers met koppen slaan. Tegen die tijd vertel ik wel meer over wat we precies gaan aanpakken en doen.
Naast dit alles is het heel hectisch op mijn werk en dat vraagt veel energie. En de weekenden gaan vaak op aan de hockey van de meiden (Sanne stopt gelukkig aan het eind van het seizoen) en aan het klussen bij vrienden van ons. Daarnaast hebben we onze eigen klus nog op het programma staan ergens voor de zomervakantie, namelijk 2 slaapkamers verbouwen. Dus druk druk druk.
En ja ik overleef het wel, maar het gaat even ten koste van andere dingen. Ik merk namelijk dat ik maar een paar dingen tegelijk aankan, dus daar moet ik maar even mee leren leven. Dat is inherent aan het hebben van ADHD. Gelukkig vallen steeds meer puzzelstukjes op zijn plek en dat lucht aan de ene kant op, maar tegelijk groeit ook het besef dat ik het niet kan veranderen en dat ik manieren moet zien te vinden om er mee te leven en er mee om te gaan. En niet te veel moet balen van dingen die ik niet doe of niet op tijd doe of die ik maar uitstel, dat hoort nu eenmaal bij me!
So far de update!
Voor al diegenen die de 30 gepasseerd zijn, die voorbij de 40 en 50 zijn uiteraard ook...
Heb jij ook A.A.A.D.D. ?
Er is eindelijk een diagnose voor ons probleem.
Het heet A.A.A.D.D. Ofwel: Age Activated Attention Deficit Disorder.
Dit zijn de symptomen: Je beslist om de auto te wassen, je vertrekt
richting auto en ziet de post op tafel liggen.
OK, je gaat de auto wassen, maar eerst toch even de post doorbladeren.
Je legt je autosleutels op je bureau, filtert de reclamefoldertjes uit
de hoop post en ziet dat de vuilnisbak vol zit.
Dus leg je de rest van de post, waaronder enkele rekeningen, op je
bureau en zet de vuilnisbak buiten.
Of nee, toch eerst nog vlug de rekeningen betalen.
Waar liggen die overschrijvingsformulieren alweer?
Oeps, je hebt er nog maar 1.
Je hebt nog reserveformulieren in de kast boven.
Ah.., daar staat je cola nog.
Eerst die extra overschrijvingen zoeken.
Maar wel eerst die cola wat verder van de computer zetten of je slaat
hem nog omver en dan mors je op je toetsenbord.
Weet je wat, zet hem gewoon in de koelkast, dan blijft hij fris.
Je gaat naar de keuken en bemerkt dat je plantjes er nogal droog bij
staan, die hebben dringend water nodig!
Je zet de cola op het aanrecht en hola, daar ligt je zonnebril!
Die zocht je al de hele morgen.
Je legt die best maar even weg voor je het vergeet.
Je vult het gietertje met water en vertrekt naar de bloempotten.
Aaaargh!
Iemand heeft de afstandsbediening van de TV in de keuken laten liggen!
Als we vanavond TV willen kijken, zullen we er nooit aan denken om in de
keuken te kijken, dus leg je de afstandsbediening beter direct in de woonkamer.
Je giet wat water in de bloempotten en morst op de vloer, gooit de
afstandsbediening op een kussen in de zetel en je gaat terug naar de hal.
Waar was je nu weer mee bezig?
Aan het einde van de dag:
De auto is niet gewassen, de rekeningen zijn niet betaald, de cola staat
op het aanrecht, de bloemen kregen te weinig water, je hebt nog steeds 1
overschrijvingsformulier en je vind je autosleutels niet meer...
Je probeert te ontdekken hoe het komt dat er vandaag niets is gebeurd.
Daar begrijp je echt niets van, je was de hele dag druk bezig!!!
Je bent je er van bewust dat je een ernstig probleem hebt en moet
dringend professionele hulp vinden, maar eerst even je e-mail checken...
Verstuur dit berichtje naar iedereen die je kent want ik weet niet meer
naar wie ik het al verstuurd heb.
Stuur het alsjeblieft niet terug naar mij of je krijgt het waarschijnlijk nog eens doorgestuurd...
Ik hoop voor jou dat het niet zo is
_________________
Zo de Krokusvakantie zit er weer op! Nadat we zondag uit Oostenrijk zijn terug gekomen, zitten we met zijn allen weer in het vaste stramien, werk en school!
De vakantie was heerlijk, ondanks het feit dat ik niet mocht skieen, er lag genoeg sneeuw en de zon hebben we ook iedere dag in meer of mindere mate gezien. Met als gevolg een lekker zonnebankbruin kleurtje
en de kids de nodige sproeten.
Met Sanne is de week behoorlijk goed verlopen, er zijn maar weinig momenten geweest dat ze onhandelbaar was. Dit jaar waren er veel meer kinderen mee dan voorheen, dat heeft voor haar weleens geresulteerd in behoorlijk overprikkelbaarheid, ze ging dan met hoogrode konen door ons pension heen.
Verder hebben we haar lekker laten gaan deze week, geen skiklasje maar gewoon lekker skieen. Het skigebied laat gelukkig toe dat ze lekker haar gang kon gaan, hetzij alleen of met andere kinderen. En met haar vader is ze een paar keer zelfs helemaal naar de top geweest.
Doordat ik een week lang in een strandstoel met een deken heb gezeten bruis ik nu van de energie. Dat heeft gisteren geleid tot een topdag, waarin ik zoveel heb gedaan en geregeld dat ik er een bere goed gevoel aan over heb gehouden. Soms heeft ADHD zijn voordelen.
Maandag terug geweest naar het ziekenhuis en ze hebben me eindelijk verlost van de tape om mijn voet. Ik heb nu alleen nog maar een elastische kous en over 3 weken mag ik weer terug komen. Tot nu toe gaat het goed en zijn de pijnklachten drastisch vermindert. Al met al ben ik nu al 8 weken onderweg en het zal nog ongeveer 8 weken duren voordat het echt genezen is. Tot die tijd rustig aan, goede schoenen aan waarin je niet kan zwikken en niet sporten (erg he
).
En hoe is jullie vakantie verlopen of verloopt hij nu?
P.S. de sneeuw die nu valt die heb ik besteld als kadootje voor jullie allemaal uit Oostenrijk
Lief he dat ik aan jullie heb gedacht!
Laatste reacties